DPU จัดแสดงดนตรีกู่ฉิน โดย “หยางเพ่ยหลุน” นักกู่ฉินชื่อดังจากวิทยาลัยศิลปะหนานจิง ขับกล่อมดนตรีท่ามกลางสายน้ำ ต้อนรับวันตรุษจีน สานใยไทย-จีน ครบรอบ 50 ปี

DPU จัดแสดงดนตรีกู่ฉิน โดย “หยางเพ่ยหลุน” นักกู่ฉินชื่อดังจากวิทยาลัยศิลปะหนานจิง ขับกล่อมดนตรีท่ามกลางสายน้ำ ต้อนรับวันตรุษจีน สานใยไทย-จีน ครบรอบ 50 ปี

21 มกราคม 2568
รัชพล ธนศุทธิสกุล

มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และ สถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเล เชิญ หยางเพ่ยหลุน (Yang Peilun) ศิลปินนักกู่ฉินชื่อดังจากวิทยาลัยศิลปะหนานจิง ประเทศจีน บรรเลงบทเพลงดนตรีกู่ฉิน ต้อนรับเข้าสู่เทศกาลวันตรุษจีน พร้อมเฉลิมฉลองการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างประเทศไทยและจีน ในวาระครบรอบ 50 ปี ณ ศาลาสนั่นคุณานุสรณ์ (ศาลากลางน้ำ) มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2568 ดร.ดาริกา ลัทธพิพัฒน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ได้ร่วมฟังการแสดงดนตรีด้วยเครื่องดนตรีกู่ฉิน โดย ศิลปิน หยางเพ่ยหลุน (Yang Peilun) นักกู่ฉินจากวิทยาลัยศิลปะหนานจิง ซึ่งเป็นสัปดาห์ก่อนการก้าวเข้าสู่เทศกาลวันตรุษจีน

ดร.ดาริกา กล่าวว่า มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ (DPU) รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มีการจัดแสดง "กู่ฉิน" ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีจีนโบราณที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์และจิตวิญญาณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้ศิลปิน “นายหยางเพ่ยหลุน” นักศึกษาชั้นปีที่ 4 จากวิทยาลัยศิลปะหนานจิง ผู้ซึ่งได้รับรางวัลการแข่งขันดนตรีระดับนานาชาติมาแล้วหลายเวที มาร่วมแสดงฝีมือให้กับพวกเราได้ฟังกัน การแสดงในวันนี้ไม่เพียงสะท้อนถึงความงดงามและความลึกซึ้งของวัฒนธรรมจีน แต่ยังเป็นโอกาสที่ดีให้ได้สัมผัสถึงศิลปะดนตรีจีนโบราณที่หาชมได้ยากในยุคปัจจุบัน

ตลอดระยะเวลา 57 ปี ที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ได้มุ่งมั่นพัฒนาเป็นสถาบันการศึกษาชั้นนำในหลากหลายสาขาวิชา โดยเฉพาะในด้านการเผยแพร่วัฒนธรรมจีน เรามีความภาคภูมิใจในความร่วมมืออันยาวนานกับสาธารณรัฐประชาชนจีน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านทาง สถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมแห่งทะเล ซึ่งได้ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ในการส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาจีนและศิลปวัฒนธรรมจีนให้กับนักศึกษา บุคลากร และบุคคลทั่วไป

ในปีนี้ที่เป็นโอกาสพิเศษครบรอบ 50 ปีแห่งการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูต ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศได้เติบโตอย่างมั่นคงและแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น ความร่วมมือที่เกิดขึ้นทั้งในด้านภาษา ศิลปะ เศรษฐกิจ และการศึกษา มีส่วนสำคัญอย่างยิ่งต่อการสร้างความเข้าใจและการพัฒนาอย่างยั่งยืนระหว่างประชาชนของทั้งสองประเทศ

“ดิฉันขอแสดงความชื่นชมในความร่วมมือและความทุ่มเทของทุกคนที่ช่วยส่งเสริมและสืบสานศิลปวัฒนธรรมอันทรงคุณค่าของจีน และขอใช้โอกาสนี้ส่งความปรารถนาดีในเทศกาลตรุษจีนปีนี้ “ซินเหนียนไคว่เล่อ” ขอให้ทุกคนและครอบครัวได้รับพรแห่งความสุข ความมั่งคั่ง และความเจริญรุ่งเรือง” อธิการบดีมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ กล่าวทิ้งท้าย

ขณะที่นายหยางเพ่ยหลุน เปิดเผยว่า ตนเองเริ่มเล่นเครื่องดนตรี “กู่ฉิน” ตั้งแต่อายุ 9 ขวบ เพราะคุณพ่อคือ หยางเสี่ยวตง นักกู่ฉินชื่อดังของประเทศจีน เป็นผู้ที่รักและชื่นชอบในเสียงดนตรี จึงอยากถ่ายทอดความรู้ความสามารถให้กับลูกชาย ตนจึงได้เล่นดนตรี “กู่ฉิน” มาโดยตลอด จนมาค้นพบตัวเองว่ารักดนตรี “กู่ฉิน” ในช่วงอายุ 14 ปี จึงตั้งใจฝึกฝนและซักซ้อม ประกอบกับได้รับโอกาสคำแนะนำจากอาจารย์กงอี้ ปรมาจารย์กู่ฉินของจีน ต่อมาได้เข้าศึกษาด้านกู่ฉินที่วิทยาลัยศิลปะหนานจิง โดยมีศาสตราจารย์เว่ย เหวย เป็นอาจารย์ที่ปรึกษา จนรู้สึกว่ารักและอยากทุ่มเทให้กับการเล่นกู่ฉินหมดทั้งชีวิตที่เหลืออยู่

นอกจากนี้นักกู่ฉินจากวิทยาลัยศิลปะหนานจิง ยังกล่าวอีกว่า เมื่อตนเองมีวิชาความรู้จากการฝึกฝนจนเชี่ยวชาญ จึงได้ไปประกวดตามเวทีต่างๆ จนกระทั่งได้รับรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งขันกู่ฉินนานาชาติที่สิงคโปร์ ปี 2021 และ ได้รับรางวัลชนะเลิศในการแสดงดนตรีพื้นบ้านเยาวชนซูโจว ครั้งที่ 3 ประเภทเยาวชน ปี 2023 ทำให้ตนเองรู้สึกภูมิใจและดีใจเป็นอย่างมาก

อีกทั้งการที่ได้มาเล่นกูฉิ่นที่มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์แห่งนี้รู้สึกเป็นเกียรติและขอขอบคุณอธิการบดีมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ผศ.ดร.ทัณฑกานต์ ดวงรัตน์ รองอธิการบดีสายงานกิจการนักศึกษา และอาจารย์เอกรัตน์ จันทร์รัฐิติกาล ผู้อำนวยการสถาบันขงจื่อเส้นทางสายไหมทางทะเล ที่ให้โอกาสตนมาบรรเลงบทเพลงในวันนี้ โดยบทเพลงที่เล่นผ่านเครื่องดนตรี “กู่ฉิน” มีทั้งหมด 3 บทเพลงที่มีความหมายอย่างลึกซึ้ง ประกอบด้วย บทเพลงแรก “ชุนเฟิง” (สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิ) เป็นบทเพลงกู่ฉินร่วมสมัยที่ประพันธ์โดย สวี่กั๋วหัว และ กงอี้ ในปี 1982 บทเพลงนี้สร้างสรรค์บนพื้นฐานของเทคนิคการบรรเลงกู่ฉินแบบดั้งเดิม มีการสร้างนวัตกรรมในด้านโครงสร้างท่วงทำนอง การเปลี่ยนคีย์เพลง และเทคนิคการบรรเลง ทำให้มีกลิ่นอายแปลกใหม่และท่วงทำนองที่สดใส แสดงถึงอารมณ์รื่นเริงของฤดูใบไม้ผลิและความมุ่งมั่นก้าวไปข้างหน้า

บทเพลงที่สอง หลิวสุ่ย หรือสายน้ำไหล เป็นบทเพลงโบราณที่มีที่มาจากมิตรสหายผู้รู้ใจในดนตรีสองคนคือ ป๋อหยา กับ จงจื่อชี ที่ฝ่ายหนึ่งเป็นนักดนตรีกู่ฉิน อีกฝ่ายเป็นนักฟัง ฝ่ายที่ฟังได้ช่วยวิจารณ์แนะนำให้นักดนตรีกู่ฉินสร้างสรรค์เสียงบทเพลงที่ไพเราะเสมือนสายน้ำไหลออกมา จนเป็นบทเพลงที่เป็นตำนานมาจนถึงปัจจุบัน

และบทเพลงสุดท้ายกว่งหลิงส่าน เป็นบทเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุดในบทเพลงกู่ฉิน ว่ากันว่าแต่งโดยจีคัง ปัญญาชนหัวก้าวหน้าในยุคโบราณที่บรรเลงเพื่อแสดงถึงความรู้สึกต่อต้านความงมงายไม่เป็นธรรมของระบบความเชื่อในอดีต โดยนำเสนอความคิดที่สอดคล้องกับหลักของธรรมชาติ