DPU ศิลปกรรมศาสตร์ ปั้นนักออกแบบรุ่นใหม่ เรียนรู้ธุรกิจจริงจากโจทย์จริง

DPU ศิลปกรรมศาสตร์ ปั้นนักออกแบบรุ่นใหม่ เรียนรู้ธุรกิจจริงจากโจทย์จริง

19 พฤษภาคม 2568
รัชพล ธนศุทธิสกุล

คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ (DPU) เดินหน้าผลักดันแนวคิด “Zero to Hero” ผ่านการบูรณาการ รายวิชา ‘สินค้าไลฟ์สไตล์’ และ ‘อัตลักษณ์นักออกแบบ’ โดยให้นักศึกษาชั้นปีที่ 2 วิชาเอกการออกแบบและธุรกิจแฟชั่น, วิชาเอกการออกแบบกราฟิก และ วิชาเอกการออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน ร่วมกันสร้างแบรนด์สินค้าจริง เพื่อสร้างกระบวนการเรียนรู้ตั้งแต่ขั้นตอนการพัฒนาแนวคิดผลิตภัณฑ์ การออกแบบ การเจรจากับผู้ผลิต ก่อนจะออกมาเป็นสินค้าต้นแบบ

ภายใต้แนวทางดังกล่าว ไม่เพียงช่วยพัฒนาองค์ความรู้ด้านการออกแบบของนักศึกษา แต่ยังผลักดันให้นักศึกษาก้าวจากมือใหม่สู่การสร้างสรรค์ผลงานที่มีมูลค่าทางธุรกิจ พร้อมเตรียมความพร้อมสู่ตลาดแรงงาน โดยผลงานถูกจัดแสดงระหว่างวันที่ 15 – 21 พฤษภาคม 2568 ณ ศูนย์การเรียนรู้และหอสมุด DPU ซึ่งเปิดเวทีให้นักศึกษานำเสนอแนวคิดและต่อยอดเป็นธุรกิจจริง

ก้าวข้ามจอสู่โลกธุรกิจ 2025

อาจารย์กิรติ ศรีสุชาติ รองคณบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา คณะศิลปกรรมศาสตร์ DPU กล่าวว่า ปัจจุบัน “นักออกแบบไม่สามารถหนีเรื่องการขายและการเชื่อมโยงวิชาชีพเข้ากับธุรกิจได้” การเข้าใจตลาดและการสร้างแบรนด์จึงเป็นทักษะสำคัญที่เพิ่มความได้เปรียบและมูลค่าให้กับผลงาน

คณะฯ จึงได้นำแนวคิด “Zero to Hero” เป็นกรอบในการพัฒนาศักยภาพนักศึกษาตั้งแต่พื้นฐาน จนถึงการเป็นคนที่พร้อมทำงานจริง โดยเฉพาะนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ซึ่งอยู่ในช่วงกึ่งกลางเส้นทางอาชีพก่อนมุ่งสู่วิชาเอก การได้เรียนรู้กระบวนการสร้างแบรนด์ พร้อมเผชิญข้อจำกัดของโลกธุรกิจและการผลิต ทั้งปัญหาต้นทุนที่สูงเกินไป การออกแบบแล้วผลิตได้ไม่ตรงปก ฯลฯ ซึ่งจะช่วยให้นักศึกษามีความพร้อมในการรับมือกับความท้าทายในอนาคตได้ดียิ่งขึ้น

อาจารย์กิรติ มองว่า “นักออกแบบยุคใหม่ต้อง ‘เข้าใจคน’ และ ‘ขายงานเป็น’ ไม่ใช่แค่สร้างสรรค์บนหน้าจอ” และ “เมื่อนักศึกษาออกไปทำงานจริง พวกเขาต้องสร้าง Personal Brand ของตัวเอง” ผลงานที่จัดแสดง นอกจากสื่อถึงความเข้าใจในตลาดและแบรนด์ ยังตอกย้ำคุณค่าในงานและสร้างเครือข่ายกับเพื่อนๆ ต่างสาขา ซึ่งอาจนำไปสู่โอกาสทางธุรกิจในอนาคต

เช่น กรณีแบรนด์ Yuedpao ที่สำเร็จจากการต่อยอด Collaboration หรือ Merchandise ร่วมกับสินค้าอื่น โดยตลอด 4 ปีที่ผ่านมา คณะฯ เองก็มีนักศึกษาหลายกลุ่มต่อยอดผลงานจากห้องเรียนไปจำหน่ายจริงภายในคณะ ซึ่งถือเป็นการทดลองตลาดเบื้องต้นที่ช่วยให้เข้าใจกลไกธุรกิจ และการนำงานออกแบบไปพัฒนาเป็นสินค้าที่จับต้องได้

“เราต้องการผลักดันนักศึกษาให้คิดไกลกว่าการออกแบบ และการสร้างสรรค์ผลงานบนหน้าจอ แต่เป็นคนที่เข้าใจธุรกิจ ทำงานกับคนอื่นได้ และพร้อมที่จะลุยเมื่อจบออกไป” อาจารย์กิรติ กล่าวสรุป

อย่างไรก็ดี แนวทางดังกล่าวยังสอดคล้องกับทิศทางในตลาดแรงงานปัจจุบัน ที่ให้ความสำคัญกับทักษะและประสบการณ์จริงจากการลงมือทำโปรเจกต์ต่างๆ โดยข้อมูลจาก Harvard Business School และ Pearson ในปี 2021 พบว่าผู้บริหารถึง 81% ให้ความสำคัญกับ “ทักษะจริง” ของผู้สมัคร และ 60% เปิดรับผู้ที่ไม่มีปริญญาแต่มีใบรับรองทักษะหรือผลงานที่จับต้องได้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า “ประสบการณ์จริง” คือแต้มต่อสำคัญในการทำงาน

ภาพอนาคตที่กว้างขึ้นกว่าการออกแบบ

“มันเหมือนทำธุรกิจจริงๆ” ภานุพงษ์ ธรรมสีทอง หรือ เกม นักศึกษาปี 2 วิชาเอกการออกแบบกราฟิก และ CEO จูเนียร์ของกลุ่ม Wave เปิดใจถึงประสบการณ์ตลอดระยะเวลา 2 เดือนเต็ม กับการสร้างแบรนด์ Streetwear ตั้งแต่เรียนรู้เรื่องแบรนด์ องค์ประกอบกราฟิก ไปจนถึงลงมือทำโปรเจกต์จริง โดยวางสินค้า 6 ประเภท ได้แก่ เสื้อ หมวก ถุงเท้า กระเป๋า แก้ว และสติกเกอร์ และใช้ สีม่วง สีประจำ DPU เป็นองค์ประกอบหลัก จากนั้นออกแบบและนำเสนอความคืบหน้าให้อาจารย์ฟังทุกสัปดาห์

ทุกอย่างดำเนินตามที่เรียน จนกระทั่ง “ไปสกรีนเสื้อ เจอปัญหาสีดำที่ใช้ค่าความมืดมากเกินไป สกรีนไม่ติด” ภูริภัทร สนงาม หรือ นัท นักศึกษาปี 2 วิชาเอกการออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน ซึ่งเป็นผู้ช่วยจูเนียร์ CEO ประจำกลุ่ม Wave กล่าวถึงจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่ทำให้ทุกคนเข้าใจว่า “การออกแบบไม่ได้มีแค่ความสวยงาม” แต่ต้องเข้ากับวัสดุและเทคนิคการผลิตตั้งแต่ต้น เช่นเดียวกับกรณีถุงเท้าที่ “ตอนแรกคิดว่าจะสกรีนได้เลย” แต่เมื่อผลิตจริงกลับพบว่า การสกรีนจะทำให้ผ้าย้วย จึงต้องใช้เทคนิคการทอแทน

นอกจากอุปสรรคด้านเทคนิคแล้ว นักศึกษายังต้องเผชิญกับความท้าทายด้านการผลิตจริง โดยเฉพาะปัญหาขั้นต่ำที่โรงงานกำหนดไว้สูง ทำให้พวกเขาต้องหาทางออกด้วยตัวเอง

“สวัสดีครับ ผมเป็นนักศึกษาทำโปรเจกต์เรียน อยากสอบถามว่าสกรีนหมวกใบ หรือสองใบ ได้ไหมครับพี่” เกม จำลองเหตุการณ์ ว่ารู้สึกตื่นเต้นกับการเจรจาแค่ไหน ก่อนเสียงปลายสายจะตอบกลับมาอย่างเข้าใจว่า “ได้เลยน้อง พี่ก็เคยทำเหมือนกัน”

ไม่เพียงการเจรจาจะลุล่วง เกมยังได้รับคำแนะนำจากผู้ประกอบการให้สกรีนหมวกเป็น 2ด้าน เพื่อให้ดีไซน์มีความสมดุลและช่วยเพิ่มความงามยิ่งขึ้น ส่งผลให้ทั้งคู่มองว่า “การทำโปรเจกต์จริงแบบนี้ทำให้ได้เห็นภาพอนาคตที่กว้างขึ้น” ซึ่งไม่ได้จำกัดแค่ในสาขาของตัวเองเท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาสต่อยอดสู่ธุรกิจส่วนตัว พร้อมสร้างคอนเนกชันซึ่งเป็นแต้มต่อสำคัญสำหรับทุกสายอาชีพ

พัฒนารอบด้านไปพร้อมๆ กันเป็นทีม

นอกจากการสร้างแบรนด์ นักศึกษาในกลุ่ม Wave ซึ่งมีสมาชิกทั้งหมด 8 คน จาก 3 สาขาวิชาในคณะศิลปกรรมศาสตร์ ได้ฝึกทักษะการทำงานเป็นทีมผ่านการลงมือทำจริง โดยเรียนรู้การจัดสรรหน้าที่ให้เหมาะสมกับความถนัดของแต่ละคน การประชุมออนไลน์ผ่าน Discord เพื่ออัปเดตความคืบหน้า และการรับมือกับปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นระหว่างการทำโปรเจกต์

นัทสะท้อนถึงประสบการณ์การทำงานร่วมกันว่า ทำให้เขาเรียนรู้การรับฟังและหาข้อสรุปร่วมกับทีม โดยเฉพาะเมื่อต้องตัดสินใจเกี่ยวกับงานออกแบบที่มีมุมมองหลากหลายจากแต่ละสาขา อีกสิ่งที่เขาได้เรียนรู้คือ การปรับตัวให้เข้ากับจังหวะของทีม ซึ่งช่วยให้ทุกคนทำงานสอดประสานกันและขับเคลื่อนโครงการไปข้างหน้าอย่างราบรื่น เขาเห็นว่าการทำงานเป็นกลุ่มไม่ได้เป็นเพียงการแบ่งหน้าที่ แต่คือกระบวนการที่ต้องใช้การระดมความคิด วิเคราะห์ และตัดสินใจร่วมกันเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง นัทสรุปว่า “การลงมือทำโปรเจกต์จริงช่วยให้เข้าใจว่าการทำงานไม่ใช่แค่เรื่องฝีมือ แต่เป็นเรื่องของการสื่อสารและการแก้ปัญหา”

ส่วนทางด้านเกมมองว่า โปรเจกต์ Wave ไม่เพียงแต่สอนให้รู้จักการออกแบบ แต่ยังทำให้เข้าใจถึงความสำคัญของการสื่อสารกับคนจริงๆ ซึ่งทักษะนี้มีผลโดยตรงต่อแบรนด์ Fa Creative Club ที่ได้ทำร่วมกับเพื่อนๆ เพราะช่วยให้การทำงานเป็นระบบมากขึ้น ทั้งในแง่ของการจัดการงาน แลกเปลี่ยนไอเดีย และเจรจากับผู้ผลิตได้อย่างมืออาชีพ

นอกจากนี้การเข้าใจตลาดของเกม ยังนำไปต่อยอดกับเพจส่วนตัว เช่น Masematiwe-เพจนำเที่ยว เล็งแล้วลั่น–เพจถ่ายภาพ ซึ่งช่วยให้เกมพัฒนาแนวทางการเล่าเรื่องผ่านภาพ และคอนเทนต์ให้สนุกและเข้าถึงคนดูมากขึ้น

“การได้เจอปัญหาจริง พูดคุยกับโรงงานและเปลี่ยนไอเดียเป็นสินค้า ทำให้ผมมั่นใจว่าทักษะเหล่านี้จำเป็นจริงๆ ไม่ว่าทำงานกับทีม หรือทำคนเดียว ผมก็สามารถสร้างผลงานที่ตอบโจทย์ และพาแบรนด์เติบโตไปในทิศทางที่ชัดเจนได้จริง” เกมสรุป ก่อนจะทิ้งท้ายอย่างมั่นใจ

“พอเราเรียนจบ เราไม่ได้เป็นแค่นักออกแบบที่มีฝีมือ แต่เป็นคนที่ทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ เข้าใจความต้องการของตลาด และกล้าลงมือทำ”