แนะนำหลักสูตร

 

ปรัชญาของหลักสูตรดุษฎีบัณฑิตสาขาวิศวกรรมศาสตร์คือ มุ่งที่จะสร้างทรัพยากรบุคคลที่มีความรู้ความสามารถ และความเป็นนักวิชาการและนักวิจัยระดับสูงเป็นไปตามแผนการพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาของชาติ และสอดคล้องกับปรัชญาของการอุดมศึกษา และปรัชญาของมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ ที่เน้นการสร้างความเป็นดุษฎีบัณฑิตทั้ง ด้านจิตใจ ด้านปัญญา และด้านความสามารถทางวิชาชีพ มีฉันทะในการใฝ่รู้ ใฝ่พัฒนาปัญญา อย่างต่อเนื่อง มีสัมพันธภาพที่ดีต่อสังคม อันเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจของประเทศ

ชื่อปริญญาและสาขาวิชา

ชื่อเต็ม(ภาษาไทย)
วิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต
(วิศวกรรมคอมพิวเตอร์และโทรคมนาคม)
ชื่อย่อ(ภาษาไทย)
วศ.ด.
(วิศวกรรมคอมพิวเตอร์และโทรคมนาคม)
ชื่อเต็ม(ภาษาอังกฤษ)
Doctor of Engineering (Computer and Telecommunication Engineering)
ชื่อย่อ(ภาษาอังกฤษ)
ชื่อย่อ(อังกฤษ): D.Eng (Computer and Telecommunication Engineering)

ค่าใช้จ่ายตลอดหลักสูตร

ประมาณ 510,000 บาท

วัน-เวลาในการดำเนินการเรียนการสอน

วันอาทิตย์ เวลา 9.00 – 16.00 น.

 

ระยะเวลาการศึกษา

การจัดการศึกษาเป็นแบบทวิภาค โดย 1 ปีการศึกษาประกอบด้วยภาคการศึกษาปกติ 2 ภาค คือภาคต้น และภาคปลาย มีระยะเวลาเรียนแต่ละภาค 15 สัปดาห์ ระยะเวลาการศึกษาให้ใช้เวลาศึกษาไม่เกิน 6 ปีการศึกษา

มีการจัดการศึกษาภาคฤดูร้อน มีระยะเวลาเรียนประมาณ 8 สัปดาห์ โดยมีชั่วโมงเรียนของแต่ละวิชาเทียบเท่ากับชั่วโมงเรียนในภาคการศึกษาปกติ

คุณสมบัติของผู้เข้าศึกษา

  • สำเร็จการศึกษาปริญญามหาบัณฑิต จากสถาบันการศึกษาในประเทศหรือต่างประเทศ ที่สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาหรือสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนรับรอง โดยมีคุณวุฒิด้านวิศวกรรมศาสตร์ หรือ วิทยาศาสตร์ หรือ อุตสาหกรรมศาสตร์ หรือ ครุศาสตร์อุตสาหกรรม หรือ  ที่เกี่ยวข้องในสาขาวิชาต่างๆ ทางด้าน คอมพิวเตอร์ ไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ สื่อสาร โทรคมนาคม เทคโนโลยีสารสนเทศ ซอฟต์แวร์ สถิติ คณิตศาสตร์ หรืออื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
  • มีคะแนนเฉลี่ยสะสมในระดับปริญญามหาบัณฑิตไม่น้อยกว่า 3.25 จากคะแนนเต็ม 4.00 หรือมีผลงานทางวิชาการที่ได้รับการเผยแพร่ในระดับชาติขึ้นไปอย่างน้อย 1 ผลงาน
  • มีคุณสมบัติอื่นๆ ตามประกาศของคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

อาชีพที่สามารถประกอบได้หลังสำเร็จการศึกษา

สามารถประกอบอาชีพเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านระบบงานวิศวกรรมในระดับสูงต่างๆได้แก่ นักวิจัย อาจารย์ นักวิชาการ ผู้บริหาร ผู้ประกอบธุรกิจส่วนตัว ที่มีความเป็นผู้นำในระดับสากล มีความรู้ความสามารถในการแสวงหาและนำความรู้ใหม่ ไปประยุกต์ใช้ในระบบงานวิศวกรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเกิดประโยชน์สูงสุดต่อองค์กร สังคม และประเทศชาติ นอกจากการเป็นนักวิชาชีพดังกล่าวแล้ว ยังสามารถประกอบอาชีพเป็น อาจารย์ตลอดจนนักวิจัย ที่ช่วยสร้างสรรค์องค์ความรู้ใหม่ๆที่เป็นประโยชน์ต่อวงวิชาการด้านวิศวกรรม