โทรศัพท์: 02-9547300 ต่อ 528,128 วารสารสุทธิปริทัศน์ ต่อ 646 อาคาร 1 ชั้น 1 | E-mail: research@dpu.ac.th

DPU Research Service Center

ปีที่ 23 ฉบับที่ 72 มกราคม - เมษายน 2553

บรรษัทภิบาลของบริษัทที่อยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการ ตามพระราชบัญญัติล้มละลายของประเทศไทย : รูปแบบตามทฤษฏีตัวแทน Governance of firms during reorganization following The Bankruptcy Act of Thailand : An agency consistent model

บทคัดย่อ
      บทความนี้ได้ทบทวนวรรณกรรมเพื่อพัฒนาข้อเสนอสำคัญสามประการ ที่จะช่วยปรับปรุงบรรษัทภิบาลของบริษัทที่อยู่ระหว่างการฟื้นฟูกิจการตามกระบวนการทางศาลให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ข้อเสนอที่สำคัญนี้อยู่บนพื้นฐานของรูปแบบต่างๆในทฤษฎีตัวแทน ซึ่งเป็นรูปแบบที่แนะแนวทางการปรับปรุงการดำเนินงานของบริษัท ด้วยการผสมผสานวิธีที่มีประสิทธิภาพในการควบคุมและจูงใจผู้บริหารบริษัทที่กำลังฟื้นฟูกิจการ ซึ่งก็คือ ผู้ทำแผนฟื้นฟูกิจการ และผู้บริหารแผน ทั้งนี้ตามพระราชบัญญัติล้มละลายของประเทศไทยระบุว่า บุคคลทั้งสองประเภทนี้ มีบทบาทสำคัญอย่างมากต่อกระบวนการฟื้นฟูกิจการ พวกเขาอาจเป็นบุคคลคนเดียว เป็นบริษัท หรืออาจเป็นคณะกรรมการก็ได้ ไม่มีข้อกำหนดใดๆในกฎหมายที่กล่าวถึงองค์ประกอบที่สำคัญของพวกเขา ดังนั้นข้อเสนอของบทความนี้จึงได้นำเสนอแนวทางไปสู่องค์ประกอบที่สำคัญของผู้บริหารสองประเภทนี้ ที่จะช่วยส่งเสริมให้การฟื้นฟูกิจการสามารถประสบความสำเร็จได้ อย่างที่สำคัญข้อเสนอที่พบแนะนำว่า น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการฟื้นฟูกิจการ หากศาลอนุมัติผู้ทำแผนและผู้บริหารแผนที่มาจากการรวมตัวของผู้อำนวยการอิสระเป็นส่วนใหญ่ และพิจารณาเงื่อนไขของผลตอบแทนที่จูงใจผู้ทำแผนและผู้บริหารแผนให้หลากหลายรูปแบบ โดยควรมีผลตอบแทนในรูปของหุ้นทุนอย่างมีนัยสำคัญด้วย ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าจะไม่มีสัญญาณใดๆจากตลาดระหว่างการฟื้นฟูกิจการ แม้ว่าระหว่างการฟื้นฟูกิจการบริษัทเหล่านี้จะได้รับการคุ้มครองว่าจะไม่ถูกครอบงำกิจการจากผู้ใด หรือถูกบังคับด้วยระเบียบเกี่ยวกับราคาตลาดของหุ้นทุน ศาลก็ควรแน่ใจว่าจะมีตัวแทนของผู้ถือหุ้นอย่างเพียงพอในคณะของผู้ที่จะมาเป็นผู้ทำแผนและผู้บริหารแผน

คำสำคัญ: การฟื้นฟูกิจการตามกฎหมายล้มละลาย พระราชบัญญัติล้มละลายของ ประเทศไทย ทฤษฎีตัวแทน บรรษัทภิบาล ประเทศไทย


Abstract
      This paper reviews previous research to develop 3 key propositions which will improve the governance of companies during bankruptcy reorganization. The model is based in Agency Theory and suggests avenues for improving the performance of restructured companies by effective monitoring and incentive alignment of the managers of the restructuring process. The Thai Bankruptcy Act specifies two critical positions to be involved in the reorganization process, the Planner and Plan Administrator. These may be individual, Companies or committees, but the Act is silent on their composition. The propositions provide guidance to the ideal composition of these positions to enhance the chances of successful reorganization. Specifically, they suggest that the court approved Planner and Plan Administrator would benefit by the inclusion of a majority of independent directors and the provision of incentive based remuneration packages to managers including a significant equity component. Further, given the absence of market signals during the restructure process, where the firm is effectively protected from takeover and market price discipline, the court should ensure the adequate representation of equity holders on the overseeing Planner and Plan Administrator committees.

Keywords: Bankruptcy Reorganization, The Thai Bankruptcy Act, Agency Theory, Corporate Governance, Thailand



อ่าน 674 ครั้ง ดาวน์โหลด 6 ครั้ง

Go to top of page